Merhaba,
Lali ile tanışmamız 2013 yılı yaz aylarında büyük oğlumuzda farkettiğimiz göz kontağı kurmama, ismine tepki vermeme ve ilk kelimelerinin henüz oluşmamış olması ile ve doktorumuzun yönlendirmesi sayesinde oldu.
O dönemde henüz 2 yaş 3 aylık olan oğlumuz için teşhis için erkendi ancak bir özel eğitimin faydası olacağı ve atipik otizm belirtileri olabileceği üzerinde durmuştu nöroloğumuz.
Hemen başladığımız eğitimler ve bizim için hayatımızda her zaman büyük minnet ve saygı ile anacağımız çok değerli özel eğitimcimizin emekleri ve oğlumuzun da oldukça kısa sürede olumlu cevap vermesi ile yaklaşık 1,5 yıl gibi bir sürede kendi yaşıtlarını yakalayacak duruma gelmesi bizi çok mutlu etmişti.
Her çok özeldir ve her çocuğun durumu birbiri ile asla kıyaslanmamalı ve sabırla takip edilmelidir diye düşünüyorum. Bu süreç oldukça emek ve sabır isteyen bir süreç oldu.Hem aile olarak, hem de maddi olarak oldukça zorlandığımız ve belki hatta yıprandığımız ama meyvelerini de oğlumuzun tamamen normal bir okul hayatı ve artık hiçbir etkisi kalmayan bir süreç olarak rafa kaldırdık.Tabii ki yaşadıklarımızı unutmuyor ve şükrediyoruz ancak belki bu satırları şuan okuyan bir ebeveyn olarak çaresiz ve yorgun hissediyorsanız, benim satırlarım sizlere bir umut ışığı olur umarım.
Bu süreç önce şok olma sonra belki kabul edememe ve sonrasında da harekete geçme şeklinde aşamalardan geçiyor. Önemli olan şok ve kabul edememe süreci hızlı atlatmak ve mümkün olan en kısa sürede bir uzmandan yardım istemek olmalı, geç kalınan her gün süreçte sizi ve çocuğunuzu geriye atıyor.
Lali bize her anlamda çok destek oldu, çocuğumuzu kendi çocukları gibi görüp emek harcadılar, onun gelişmesi ile mutlu oldular, yardımlarını esirgemediler.
Bu vesile ile kendilerine bir kez daha şükran ve sevgilerimi iletiyorum.
Her çocuk özeldir!